Angst voor het onvermijdelijke

Tiebo

Een blogsite beginnen doe je niet zomaar. Je moet ergens een passie voor hebben die zo groot is dat je die wil delen met zoveel mogelijk gelijkgestemden. Dan moet je ook nog eens zorgen dat die gelijkgestemden hun tijd ook af en toe willen besteden aan het lezen van jouw blogs. Tiebo Jacobs is iemand die een ontzettende passie voor Koi heeft en vanuit die wereld heb ik hem leren kennen. Hij lust ook graag een glaasje gerstedistillaat en schreef daar het volgende blogje over.
 
Ik was bang; had angst om eraan te beginnen. Niet bang voor een chemische reactie tussen al die rijpingen; daar is het nu net om te doen. Daar ik echter mijn eerste Solera Bottle perse in een specifieke fles wil laten seipelen, heb ik deze wel eerst tot de een na laatste dram moeten legen en het was nu net die whisky waar ik het meest zuinig op was het afgelopen jaar.
 
Leidend voorwerp in deze is een Hibiki 12 jaar. Deze komt in een bijzonder mooie fles; dat doet denken aan een kristallen karaf met een mooie glazen hersluitbare dop. Naast prettig voor het oog zit er ook sentiment aan de fles; het was namelijk mijn "prijs" na de proeverij die ik bijwoonde bij Whisky Oss als eregast van de initiator van deze blog; Jeroen van Gaalen. Enige jaren nam ik hem mee op sleeptouw door de contreien van de Koi wereld en deelde we zo nu en dan een goed glas gouden vloeistof in een tumblr of een nose glass. Onder dat genot sparden we ook samen over het geschreven woord; als hoofdredacteur van www.koiquestion.com had je aan Jeroen een goede zo bewijst hij nu ook hier. Het zijn dierbare herinneringen voor mij.
TieboSolera 
 
Dat ik een beginner ben moge duidelijk zijn; niet alleen omdat ik aanvankelijk bottel schreef in plaats van bottle, maar zoals je ziet is eigenlijk de eerst toegevoegde dram die van een blended whisky; de Chivas Regal. De laatste slok van vier flessen volgden en daar zat de pijn, want nu de flessen leeg zijn hebben ze geen verblijfsrechtelijke status meer in mijn kabinet die hiermee wel erg leeg raakt; au! Met een Laphroaig, een Dalwhinnie en een Glen Moray op de laatste van hun reserves  en een agenda vol van naar levenswater fluisterende events, rijst bij mij de fobie naar een leeg whiskykabinet. 
 
Gelukkig zal er vanaf nu een fles zijn wiens peil vooral zal stijgen. Ik heb mezelf voorgenomen tenminste 10 drams te wachten voordat ik er eentje uit neem. Deze spanning makt dan wel weer veel goed en het begint hiermee dan ook op een echte hobby te lijken. Houd ik in de Koiwereld altijd groeiresultaten en ontwikkeling bij, nu is dat een logboek voor mijn Solera bottel eh… bottle en de smaaknotities wanneer ik er eentje nuttig. Bij de Koi ging het daar mis en sloeg ik door; nu al merk ik dat dit radicaliseren een karakterkenmerk is. Nu al namelijk; overweeg ik een tweede Solera bottle met alleen whisky van Islay te draperen langs de binnen zijde van een fles. Nu nog een geschikte fles vinden… Wanneer was ook alweer de volgende proeverij van Whisky Oss?

Tiebo, dank je voor je lovende woorden en veel succes en vooral plezier met je Solera! Voor de mensen die willen weten wat dat ook alweer was... Kijk hier maar eens. Het volgende evenement dat we gepland hebben is de vertoning van de film Nederland Whiskyland van filmmaakster Gwen Jansen. Als je tijd en zin hebt om naar Oss te komen, laat maar weten!

 

Share
comments
2017  Whisky Oss