image1 image1 image1

Het effect van zuurstof in de fles

Je hoort vaak verhalen over het overgieten van laatste restjes uit de grote fles in een kleinere om zo het gouden gerstedistillaat te beschermen tegen de oxiderende werking van zuurstof. In mijn beleving, én in mijn whiskycollectie, merk ik dat er vaak ook een zeer mooie invloed van zuurstof kan zijn. De waarheid zal ergens in het midden liggen maar hoe komen we dan toch tot die verschillen?

Untitled

Naar mijn idee zou het zomaar te maken kunnen hebben met het feit dat in mijn collectie bijna geen officiële bottelingen meer staan. Over het algemeen staan er flessen die in kleine oplages, vaak single cask, gebotteld zijn door onafhankelijke bottelaars.

Bij dit soort bottelingen komt het wel eens voor dat je eerste ervaring niet direct de beste is. Soms zijn deze bij het eerste glaasje wat scherp of branderig en schrikt dat je af snel voor het tweede glas te gaan. Het lijkt dan wel of de whisky nog wat tot rust moet komen. Dat is dus ook precies wat er gebeurt als de fles langer "open" staat. De oxidatie zorgt dan vaak voor een stabieler smaakbeeld. 

Een mooi voorbeeld van zo'n verbeterde smaak is een door de Creative Whisky Company gebottelde Glentauchers (batch GT002). Afgelopen zondag dronk ik in goed gezelschap weer eens uit deze fles en was zeer verrast door de positieve smaakontwikkeling. Zachter maar vooral ook smaakvoller en beter in balans dan wat ik me ervan herinnerde.

Vanwaar dan het vermoedelijke verschil met officiële bottelingen? Ik heb het idee dat, juist omdat dit grote batches zijn, de zuurstof bepaalde componenten kan beïnvloeden terwijl andere componenten wél heel stabiel zijn. Hierdoor zou dan sneller een onbalans kúnnen ontstaan... Let wel, ik zeg kúnnen ontstaan. Het is wat ik denk maar bewijzen kan ik het niet.

Wat zijn jouw ervaringen met zuurstof en whisky? 

Share
comments
2018  Whisky Oss