image1 image1 image1

Ons bezoek aan Potstill Festival 2017

Untitled

Terwijl de laatste sessie van de editie van dit jaar bijna op zijn eind loopt, neem ik even de tijd onze bevindingen over het Potstill Festival op te schrijven. Niet zomaar een editie overigens. 2017 is namelijk het jaar van het 15 jarig lustrum. Voor ons was het de tweede keer dat we aanwezig waren.

Peter en ik hadden kaarten aangeschaft voor de zaterdag middagsessie. Om 11.15u vertrok onze trein vanaf station Oss-West in de richting van Amersfoort. Na twee keer overstappen wordt ons eindstation bereikt en wandelen we vanaf het station naar Leerhotel Het Klooster aan de Daam Fockemalaan in Amersfoort. De deuren van de festivallocatie zijn pas net geopend als we arriveren.

Ook dit jaar is er weer een grote variatie aan te proeven drankjes. Van Rum naar Grappa, Cognac en Armagnac, Bourbon en zelfs fruitlikeuren er is voor elk wat wils. Uiteraard komen wij vooral voor de whisky al zullen we zeker ook enkele uitstapjes maken.

We starten bij de stand van Millstone en we mogen van Patrick de 1996 American Oak botteling proeven. Wat een prachtige start van ons bezoek! Ik denk zelfs dat ik deze botteling nóg mooier vind dan de 1996 Oloroso die ik zelf in mijn collectie heb staan. Patrick laat ons vervolgens kennis maken met een van zijn andere nieuwe bottelingen, de 92 Rye. Ook dit is weer een juweeltje. Ietwat zachter dan de 100 Rye maar wel met de herkenbare karakteristieken van de distillery en de bestanddelen.

We vervolgen onze weg langs de diverse stands en proeven wat whisky's die we zeker niet wilden missen. Bij de stand van Gordon & MacPhail proeven we over de gehele sessie een aantal bottelingen. De 15yo Linkwood uit de distillery label serie, de Clynelish 1997 uit de Connoisseurs Choice serie en, natuurlijk, de Bunnahabhain 2009 uit de Cask Strength serie passeren onze glazen.

Untitled

In de kelder bezoeken we de stand van The Ultimate. De Tormore 1988 blijkt een zwavelige, niet door iedereen gewaardeerde, botteling te zijn. De Deanston 2006 maakt dat ruimschoots goed. Er stonden nog vele andere mooie bottelingen bij maar je kan ze nu eenmaal niet allemaal proeven... Door naar de volgende stand.

Signatory Vintage / Edradour was uiteraard ook een stand waar we graag even bij stil wilden staan. Ik proef er een Signatory Vintage CS Auchentoshan 1992, de Cambus 1991 die ook in mijn kast staat en de SFTC Ballechin uit rood wijn vat. (een zeer mooie botteling maar jammer dat het felssen van 0,5 liter zijn). 

Onderweg naar de Bourbon stand die bemand wordt door Norbert Tebarts stoppen we even bij Amrut. Ik wil Peter kennis laten maken met de Portonova, de gedeeltelijk op Portpipes gerijpte Indiase whisky. Peter deelt mijn mening over dit Oosterse juweeltje. Zolang deze nog beschikbaar is kan het zomaar zijn dat de collectie ermee aangevuld zal worden. 

Even bij Norbert kijken en vooral luisteren naar zijn gepassioneerd verhaal over de Amerikaanse whiskeyscene. Ook hier proeven we uiteraard wat van de flessen die zijn tafel sieren. We starten met een Platte Valley 100% Straight Corn whiskey. Ondanks het mooie verhaal zijn we niet enthousiast over deze variant. Gelukkig is de tweede fles een groter succes. Hier betrof het een Pure Kentucky en deze kon ons zeer bekoren. Peter zal later nog een Noah's Mill gaan scoren.

Untitled 

Als de middagsessie bijna op zijn eind loopt, gaan we even bij de Arran stand kijken. Lucie Stroesser laat ons de nieuwe James MacTaggart 10year Anniversary botteling proeven en Peter en ik zijn meteen verkocht. Deze fles zal binnenkort onze kasten sieren. We krijgen van Lucie ook nog een glaasje van de 21year Anniversary botteling die we eerder ook al eens proefden op de Whiskybase Gathering 2016. Zoals (bijna) altijd stelt Arran ons niet teleur. We hopen de distillery volgend jaar dan ook zelf eens te bezoeken.

Waar we begonnen, sluiten we ook af. We proeven bij Patrick van Zuidam nog enkele andere zeer mooie distillaten. De PX gerijpte rum valt in de smaak en uiteraard zijn we ook enthousiast over de vatgerijpte Korenwijnen en Genevers. In ons enthousiasme nemen we nog wat mensen mee op hun ontdekkingsreis langs het spectrum van Zuidam en we spreken af om zeker weer eens een bezoek aan Baarle Nassau in te plannen.

Een stand die we zeker ook niet willen vergeten is de stand van Leon van Welie. Deze jonge distiller heeft zichzelf ten doel gesteld het licht beschadigde fruit van vaders fruittelerij te gebruiken voor het maken van fruitlikeuren. We proeven hier een prachtige vatgerijpte appellikeur en een zeer mooie, stroperige, kersenlikeur die bij menig feestmaal niet zou misstaan als bestanddeel in een saus of in een glaasje ernaast. Ook hier zullen we binnenkort eens gaan kijken.

Om een lang verhaal kort te maken, het was weer een mooi festival dat de mensen van Van Wees voor de liefhebbers hebben neergezet. Hopelijk zullen er nog velen volgen.  

 

Share
comments
2017  Whisky Oss