image1 image1 image1

De schoonheid van het lege glas

Untitled

Er was eens een tijd dat ik nog elk weekend in de kroeg te vinden was. Ik was een heel stuk jonger dan nu en zoals bij velen ging er in zo'n weekend menig biertje door de slokdarm. Aan een leeg glas had ik in die tijd maar een hekel dus als de helft van vulling opgedronken was werd het volgende glas wel weer besteld. De tijden zijn nu anders. Ouder geworden, misschien ook wat wijzer. Natuurlijk lust nog steeds een lekker biertje maar een whisky'tje geniet tegenwoordig wel de voorkeur. Het mooie is dat daarbij ook een leeggedronken glas nog heel mooi kan zijn.

Doe jij dat ook wel eens, de volgende ochtend aan je lege glas ruiken? Sommigen zullen nu al met een glimlach terugdenken aan een hele mooie herinnering, anderen zullen me voor gek verklaren. Juist voor die groep schrijf ik dit blogje. Ik raad jullie bij deze aan om, en misschien wel vanavond, je favoriete dram te schenken. Ruik er aan, drink ervan en vang je ervaring in een beeld. Spoel aan het einde van de avond je glas niet uit maar zet het op je aanrecht. Morgenochtend, nog voordat de koffie wordt gezet, neem je het glas weer in de hand en dan ruik je nog eens aan het glas. Vergelijk die geur eens met het beeld dat je had. Ik zou het erg leuk vinden als je je bevindingen post in een reactie op deze blog.

Een eigen voorbeeld? Laatst dronk ik een glaasje Aberlour A'bunadh Batch #49. Een fantastische Sherry-gerijpte Whisky met geuren en smaken van chocolade, rozijnen, koffie, gedroogd fruit en kruiden. Zo'n glas waarvan je zeker een uurtje of twee heerlijk van kunt nippen zonder dat het gaat vervelen. De volgende ochtend rook ik dus nog eens aan het lege glaasje. De alcohol was verdampt en er lag nog een druppel troebel bruine vloeistof onder in het glas. Waar de avond er voor nog duidelijk tonen van chocolade en koffie waarneembaar waren leek het nu wel of ik met mijn neus boven een pot pruimenmarmelade hing. Wat een prachtige geur die zeker het karakter van de Sherry-rijping vastgehouden heeft.

Hetzelfde gebeurt overigens met geturfde malts. Schenk maar eens een glaasje van een (licht) geturfde Whisky in en ruik de volgende ochtend maar eens aan dat glas. Je zal merken dat het vooral de geur van de turf is die achtergebleven is in het glas. Hoe komt dit nou? Wat is nou de oorzaak van het (versterkt) achterblijven van geuren uit je Whisky? Het antwoord ligt in de chemie. Esters, oliën, zuren, ketonen, aldehyden, fenolen, allemaal chemische stofjes die ontstaan zijn bij het productieproces. Dít zijn de stofjes die ervoor zorgen dat je favoriete Whisky ruikt en smaakt zoals jij dat graag wil. Deze stofjes kunnen dus ook de volgende ochtend nog steeds hun geur afgeven in het droge glas.

Aberlour-Abunadh-122 

Iemand die dit op grafische wijze heeft weten te bewijzen is Ernie Button. Hij is een fotograaf die erin geslaagd is van diverse single malts de structuur van de ingedroogde vloeistof vast te leggen in foto's. Zie hier bijvoorbeeld het beeld dat een Aberlour A'Bunadh achter laat in het lege glas. (foto geplaatst met toestemming van Ernie Button) De verschillende samenstellingen van de spirits geven ook een verschillend beeld op de gevoelige plaat.

Kijk maar eens op de website van Ernie Button.

Share
comments
2019  Whisky Oss